Trzecia część atlasu prezentuje dzielnice otaczające centrum miasta. W tekście opisano historyczne i współczesne lokale rozrywkowe Redłowa, Św. Jana, Działek Leśnych, Kamiennej Góry oraz funkcjonujące przy porcie.
REDŁOWO
Redłowo wzmiankowane w źródłach od XIV wieku, mimo iż było małą osadą, posiadało swoją karczmę. Dokumenty potwierdzające jej istnienie pochodzą z początków XV wieku, a po raz ostatni źródła wymieniają ją w 1765 roku. Jaki był jej dalszy los nie wiadomo. Współczesne lokale rozrywkowe zaczęły tu powstawać dopiero w okresie PRL, a i tych nigdy nie było tu za wiele. W latach 60-tych i 70-tych na Płycie Redłowskiej funkcjonował lokal, w którym można było potańczyć o nazwie Jutrzenka. Odbywały się tu koncerty i dancingi. Również na Płycie, przy ul. Szarych Szeregów 3 na początku lat 80-tych powstała dyskoteka El Dorado ciesząca się dużą popularnością. Później w tym miejscu działała także bardzo popularna Hawana. Następnie klub kilkukrotnie zmieniał nazwy, m.in. Retro Pub, a w ostatnich latach działalności Heaven. W 2003 roku pod tym lokalem doszło do strzelaniny. Wkrótce po tym został ostatecznie zlikwidowany. Potańczyć można było również na Polance Redłowskiej. W okresie PRL od 1958 roku przy basenach funkcjonowała restauracja Lazurowa, w której odbywały się dansingi. Z kolei pod koniec lat 90-tych na gruzach basenów działała dyskoteka Stacja Pomp. W Redłowie mieściły się również pijalnie. W latach 70-tych przy ul. Redłowskiej obok ówczesnej izby wytrzeźwień (dziś komisariat policji) działała Redłowianka , a póżniej Cymbik z szafą grającą. Z kolei na terenie ośrodka sportowego GOSiR funkcjonował hotelowy bar Olimp niezwykle popularny w dni meczowe. Najpierw dominowali tam kibice Bałtyku, a później Arki. Lokal ten został zamknięty w 2013 roku. Obecnie funkcjonują dwie kibicowskie miejscówki - Restauracja Olimpijska od 2011 roku działała na nowym stadionie piłkarskim, a od 2023 roku przy ul. Olimpijskiej 2 bliżej stadionu rugby. Na co dzień lokal jest spokojny, ale w dni meczowe panuje tu gwarna kibicowska atmosfera. Z kolei obecnie na stadionie piłkarskim działa pub Trzecia połowa, gdzie również spotykają się kibice w dni meczowe. W lokalu wyświetlane są także transmisje sportowe.
ŚWIĘTY JAN (WZGÓRZE
ŚW. MAKSYMILIANA)
Osada ta jest stosunkowo młoda bo
została założona w 1862 roku. Nazwa Święty Jan pochodzi od kapliczki Św. Jana
stojącej tu już od XVIII wieku. Od niej wzięły nazwę: ul. Świętojańska, wzgórze
Janowa Góra (dziś nieprawidłowo nazywana Wzgórzem Św. Maks.) oraz Jańska Karczma, która znajdowała się w
miejscu gdzie dziś jest stacja kolejowa. Wg opowiadań miejscowej ludności
prowadzić ją miała pierwotnie czarownica, o której mówiło się złe rzeczy.
Później karczma zmieniła dwukrotnie właścicieli, a ostatni karczmarz
wyprowadził się z niej w 1918 roku, kiedy to pobudował nowy większy budynek w
Gdyni. Z tą karczmą związana jest jeszcze jedna niezwykła historia
(prawdopodobnie z 1912 roku) mówiąca o tym, że schronienie tu znalazła
dziewczyna uciekająca przed diabłem. W karczmie akurat żegnano zmarłego nagle
karczmarza (zapewne właściciela nr 2), a diabeł miał wzywać różne przedmioty
„bez duszy” by otworzyły mu drzwi. Za każdym razem wtykano w nie jednak
drewienko symbolizujące duszę, a więc nie słuchały się one rozkazów diabła.
Wreszcie diabeł wezwał człowieka bez duszy, a nieboszczyk wstał, jednak został
unieszkodliwiony wodą święconą. Po tym wszystkim diabeł uciekł, a rano znaleziono
ślady kopyt na śniegu. W 1930 roku rozpoczęto zabudowę dziewiczych wzgórz
nadając im nazwę od pierwszej wytyczonej ulicy Wzgórze Focha, która z czasem
wyparła pierwotną nazwę osady. W 1929 roku przy Al. Piłsudskiego otwarto Dom Zdrojowy, gdzie codziennie odbywały
się dansingi. Mieściła się tu też sala bilardowa. Po wojnie zorganizowano tu
klub oficerski (nadal codziennie odbywał się dancing) i zmieniono nazwę na Dom
Marynarza, który służył zakwaterowaniu marynarzy. Dziś funkcjonuje tu hotel Dom
Marynarza. Typowe lokale rozrywkowe powstały tu w okresie PRL (wtedy to
Świętego Jana przezwano jeszcze gorzej na Wzgórze Nowotki). Najpopularniejszym
lokalem słynnym na całą Gdynię był klub nocny Kaprys mieszczący się na rogu ul. Kopernika i Focha. Funkcjonował
on w latach 1966-1997. Był jednym z pierwszych lokali w Gdyni posiadających
szafę grającą. Później występował tu DJ. W klubie odbyło się wiele głośnych
imprez. Innym popularnym lokalem w okresie PRL była restauracja Bałtycka z dansingami mieszcząca się
przy obecnej ul. Biskupa Dominika (dziś jest tu biblioteka). Tańczono także na
dansingach w Domu Marynarza, na
dyskotece w Domu Harcerza (ul.
Prusa) oraz tuż obok w lokalach Nadmorska
(Mistral) oraz Morskie Oko (Bulaj).
Można tam było również pograć na flipperach. Po 1991 roku na miejscu tych dwóch
lokali (Willa z dawnym Mistralem jest dziś częścią hotelu, a Morskie Oko
spłonęło) powstał nowy Hotel Nadmorski, w którym uruchomiono istniejące do dziś
restauracje nawiązujące do dawnych nazw. W nowszych już czasach przy ul.
Świętojańskiej 135 w 1999 roku uruchomiono dyskotekę Zoom. W 2001 roku zmieniono nazwę na Piramida, a w 2002 r. na Atlantyda.
W 2003 roku znów wrócił Zoom, z czasem jednak z dyskoteki przekształcił się w
kafejkę internetową zlikwidowaną parę lat temu. Przy ul. Świętojańskiej 130, w
miejscu obecnej Degustatorni na przełomie lat 90-tych i pierwszej dekady XXI
wieku również działał klub muzyczny – najpierw TKK Club, a następnie No
Problem. Do niedawna działał też Mix
– jedyny na Wzgórzu klub nocny z dziewczynami, a mieścił się on przy ul.
Tetmajera. Dzielnica była również bogata w pijalnie – zarówno robotnicze, jak i
te z nieco wyższej półki. W latach 60-tych przy Al. Zwycięstwa 16 działał
bar-kawiarnia Cichy Kącik. Pod
koniec działalności już bardziej „mordownia”.
W latach 70-tych nieopodal stadionu Arki przy ul. Pola w usługowym
budynku spółdzielni funkcjonował bar Arka
popularny zarówno wśród kibiców jak i piłkarzy. W latach 80-tych dużą popularnością cieszył
się z kolei robotniczy bar Antałek
przy ul. Reja. Lokal ten działał do połowy lat 90-tych. Wolnostojącego budynku
w którym się znajdował już nie ma, a jego siostrzanym odbiciem był budynek baru
Baryłka na Grabówku. W pierwszej połowie lat 90-tych przy stacji SKM otworzył
się bar Korab. Lokal składał się z
dwóch osobnych części. Część od frontu była nastawiona bardziej na jedzenie,
natomiast część od zaplecza była typową kibicowską zadymioną pijalnią piwa,
gdzie przebywało dużo młodzieży. Żeby
złożyć zamówienie należało zadzwonić dzwonkiem
i przywołać barmankę, która obsługiwała dwa bary. Lokal został
zlikwidowany w 2018 roku. Krótką historię miał Club Arafat przy ul. Hetmańskiej 3 (okolice 2005 roku). Dwie
pijalnie działały też na działkach przy Al. Zwycięstwa – Orzech (bliżej zajezdni) oraz Krzyżak,
który działa do dzisiaj. Lokal ten wyróżnia się na tle innych gdyńskich barów.
Funkcjonuje on na tyłach przystanku ZKM „Harcerska”. Piwo zamawia się w
sklepiku, opłaca kapslowe, a spożywa je w prowizorycznej pijalni położonej
poniżej poziomu ulicy. Takie zasady oznaczają, że jest to najtańszy lokal w
całym mieście. Podzielony jest on na
dwie części - jedna mieści się pod namiotem, a druga w altance. W pijalni
panują określone zasady - na stołach znajdują się kartony, do których należy
wrzucać kapsle, a obok stołów skrzynki, gdzie trzeba wkładać puste butelki.
Przy stołach znajdują się metalowe słupy, do których łańcuchem przyczepione są
otwieracze do piwa. Stałym bywalcem tego miejsca jest kot nazywanym piwnym
kotem. Pozostała klientela lokalu to miejscowi - raczej starsi i bardzo
kulturalni. Wszyscy tu witają się z kolegami podając rękę. Bliżej Śródmieścia
znajdują się 3 lokale o nieco innym charakterze. Ze względu na położenie w
rejonie Węzła Wzgórze zaliczane są już co prawda do śródmiejskiego szlaku
piwnego, jednak administracyjnie to wciąż jeszcze Św. Jan. Pierwszy z nich – U7 – powstał w 2000 roku. Można tu nie
tylko się napić, ale także zagrać w bilarda oraz kręgle. Jest to jedna z dwóch
kręgielni w całym mieście. Drugi lokal… Pub
U7 powstał w 2025 roku obok kręgielni i mieści się dwa poziomy pod ziemią w
dawnych milicyjnych magazynach. Tu również można zagrać w bilard, a także oglądać
transmisje sportowe na kilku ekranach znajdujących się przy wygodnych lożach. Trzeci
przybytek - Degustatornia - liczy
sobie kilkanaście lat. Przyciemniony lokal mieszczący się w piwnicy na tyłach
przystanku ZKM „Wzgórze Św. Maks. SKM” słynie z wyjątkowo bogatego wyboru piw.
Pograć można tu na flipperze oraz w darts. Pozostałe lokale mieszczą się w
innej części dzielnicy, w rejonie turystycznym, czyli w okolicach Polanki
Redłowskiej. Powstały w 2022 roku W33
(ul. Pola 33) to lokal z najwyższej półki, zwycięzca plebiscytu na najlepiej
zaprojektowane wnętrze. Z kolei Lobby
Bar to hotelowy ogólnodostępny bar funkcjonujący na terenie Hotelu
Nadmorskiego. Warto jeszcze dodać, że w Hotelu Nadmorskim mieści się klub
muzyczny Wenecja. Dawniej odbywały się w kim koncerty, jednak obecnie brak
doniesień o działalności klubu. Napić się można również na terenie kortów
tenisowych Arka, gdzie działa kawiarnia Tenisowa.
Ostatnim miejscem jest sezonowa pijalnia w namiocie położona obok restauracji Barracuda na bulwarze nadmorskim.
Pijalnia działa tylko latem i gwarantuje piękne widoki na morze.
DZIAŁKI LEŚNE
To jedyna część miasta, której historia zaczęła się pisać dopiero po otrzymaniu praw miejskich Gdyni. W 1933 roku została przyłączona do Gdyni i na dziewiczych wzgórzach rozpoczęto intensywną zabudową tego miejsca. Wcześniej dzielnica ta była nazywana Chylońskimi Działkami Leśnymi i należała do Nadleśnictwa Chylonia. Pierwsze lokale rozrywkowe powstały tu jeszcze w okresie przedwojennym. Od 1931 roku przy ul. Śląskiej 38 (później pod nr 40) funkcjonowała Gastronomia. W każdą niedziele organizowano tu wieczorki taneczne przy orkiestrze. Lokal ten działał jeszcze parę lat po wojnie, a potem został przeniesiony na Grabówek. Dansingi organizował też Roxy Palais de danse i R-Bar. Lokal ten otwarto w 1935 roku przy ul. Śląskiej 33. Rok później zmieniła się nazwa na Bagatela. Tu również odbywały się występy artystyczne i niedzielne wieczorki taneczne. Przy ul. Śląskiej 64 od 1935 roku działała natomiast Restauracja Śląska z bilardem i wyszynkiem. Po wojnie krótko działała w tym miejscu Restauracja Mazurka. Przy ul. Śląskiej 55 od 1929 roku do rozpoczęcia wojny działała Gospoda Ludowa z wyszynkiem, a przy ul. Witomińskiej 46 kawiarnia z wyszynkiem Victoria mieszcząca się w drewnianej willi. Działała krótko bo otwarta została dopiero w 1938 roku, a reklamowała się leśnym otoczeniem. Prawdziwy rozkwit życia towarzyskiego na Działkach Leśnych miał miejsce po wojnie. W latach 1962-1997 w okolicy dzisiejszego Węzła Franciszki Cegielskiej funkcjonował Hotel Bałtyk, a w nim knajpa Czarny Kot. Odbywały się tu dansingi i dyskoteki cieszące się dużą popularnością wśród Gdynian. Podczas jeden z takich imprez doszło tu nawet do strzelaniny. Również Hotel Robotniczy Stoczni Komuny Paryskiej działający przy ul. Śląskiej w latach 1953-1991 oferował rozrywki. W jego piwnicy mieścił się Klub Stoczniowy Fregata organizujący imprezy taneczne dla młodzieży. Dansingi dla starszej klienteli zapewniała natomiast restauracja Tatrzańska mieszcząca się w miejscu przedwojennej Bagateli (ul. Śląska 33) w latach 50-tych i 60-tych. Jednak z największym sentymentem mieszkańcy Działek Leśnych wspominają dwa lokale znajdujące się w górnej kameralnej części dzielnicy. Pod koniec lat 60-tych przy ul. Nowogrodzkiej 22 otworzył się Cafe Relax. Był to pierwszy lub jeden z pierwszych lokali w Gdyni z szafą grającą. Drugi, nieco mniej popularny, Santana mieścił się przy ul. Poznańskiej 6. W obu lokalach odbywały się głośne imprezy taneczne, które ostatecznie ucichły po zmianach ustrojowych. W nowszych czasach działał klub muzyczny przy ul. Warszawskiej 5. W 2002 roku powstała tu Anawa organizująca imprezy i koncerty w różnych klimatach muzycznych, z czasem nastawiając się wyłącznie na gitarowe i cięższe brzmienia. Był tu także bilard. W 2009 roku klub zmienił nazwę na Rockz. Niestety w 2012 roku lokal został zamknięty. Mimo stosunkowo krótkiej historii ze względu na niezliczoną ilość koncertów zyskał miano kultowego. Legenda klubu przetrwała do dzisiaj. Rokrocznie w klubie muzycznym Ucho odbywa się festiwal Tribute to Rockz przypominający klimaty klubu z ul. Warszawskiej. Na Działkach Leśnych dawniej działało też sporo pijalni. Przy ul. Warszawskiej w latach 80-tych istniał mały bar piwny Bryg, a pod koniec lat 90-tych przy tej samej ulicy Bill bar z bilardem i flipperami. Przy ul. Podolskiej znajdowała się Zagłoba, a później Top Bar (od ok. 1970 roku do ok. 1990 roku, dzisiaj biurowiec Prokomu). Przy ul. Śląskiej od 1966 roku funkcjonował Ptyś – najpierw kawiarnia, a później mordownia. Obok działał inny bar piwny Karliczek. W 1998 roku przy ul. Śląskiej 38 powstał Blue Pub działający do 2006 roku (dzisiaj w tym miejscu pizzeria Da Grasso). Tuż obok przy ul. Śląskiej 40 i również od 1998 roku działał Bar u Roya, lokal z tanim piwem, w którym okazyjnie odbywały się małe koncerty. Działał do 2013 roku, a pod koniec działalności zmienił jeszcze nazwę na Bar z Kominkiem. W pawilonach przy wejściu do tunelu Dworca PKP działał natomiast Bar u Szwagra, czyli prosty bar piwny. W 2010 roku podjęto w nim próbę walki z dopiero co wprowadzonym zakazem palenia papierosów w lokalach gastronomicznych. Lokal zmienił wtedy nazwę na Klub Konesera Tytoniu. Niestety na wiele to się nie zdało i bar został zlikwidowany w 2011 roku. Choć trudno w to uwierzyć, mimo tak bogatej rozrywkowej historii dzielnicy, obecnie na Działkach Leśnych nie ma żadnego lokalu rozrywkowego!
KAMIENNA GÓRA
Willowa dzielnica od zawsze przynależała do Gdyni, jednak dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym zaczęła być zabudowywana. Powstało tu wtedy wiele pensjonatów. Najważniejszym obiektem od 1922 roku był Hotel Kaszubski (późniejsze nazwy: Oaza, Hotel Morski, Hotel Nadmorski) przy ul. Sędzickiego 13 z restauracją, barem, dancingami i kabaretami. Inne lokale rozrywkowe pojawiły się w okresie PRL. Najsłynniejszym lokalem była oczywiście, otwarta w 1971 roku w wolnostojącym budynku, restauracja Panorama mieszcząca się na szczycie góry. W tym ogromnym lokalu przez wiele lat odbywały się huczne dansingi i dyskoteki, a nawet striptiz. W latach 90-tych lokal przeszedł kryzys i zmieniano mu nazwy - najpierw Major, cieszący się nadal dużą popularnością, w latach 1999-2001 znów Panorama, a później restauracja brazylijska Rodizo. Panorama wróciła w 2012 roku i działała do 2021 roku organizując dansingi i wieczorki taneczne. Niestety od 2021 roku budynek stoi pusty. W okresie PRL potańcówki, choć nie tak popularne jak w Panoramie, odbywały się również w hotelu Antracyt (dzisiaj hotel Różowy Gaj). W latach 50-tych, 60-tych i 70-tych potańczyć można było także w klubie ZBOWID przy dzisiejszej Al. Piłsudskiego (obecnie budynek, w którym działa biblioteka i Kaszubskie Forum Kultury). Tam też od końca lat 50-tych do końca lat 90-tych działała słynna restauracja Kandelabry. Pod koniec lat 80-tych była to już typowa pijalnia, gdzie spotykali się głównie stoczniowcy oraz, przed meczami na pobliskim stadionie, kibice Arki. Obecnie na Kamiennej Górze nie ma żadnych rozrywkowych lokali.
PORT
Port w Gdyni powstał w dwudziestoleciu międzywojennym, ale jego zaplecze gastronomiczno-rozrywkowe od samego początku mieściło się już w centrum miasta (okolice ul. Portowej i ul. Jana z Kolna) oraz na Grabówku (ul. Morska). Lokale rozrywkowe działające w bezpośrednim sąsiedztwie stoczni powstały dopiero w okresie III RP. W latach 90-tych przy ul. Czechosłowackiej działała pijalnia Fitter. Natomiast od 2005 roku przy stacji SKM działa do chwili obecnej bar Filip. Jest to typowa prosta robotnicza pijalnia z tanim piwem i innymi alkoholami, w której można też pograć w piłkarzyki. Cieszy się dużą popularnością wśród stoczniowców choć po okresie pandemii lokal został znacznie zmniejszony, a godziny funkcjonowania skrócone. Drzewiej bar był otwierany już o 5 rano!
Lista obecnie czynnych całorocznych lokali rozrywkowych:
Filip - bar, gry barowe
Krzyżak – bar
Degustatornia - bar, gry barowe
U7 - bar, gry barowe, kręgielnia
Pub U7 – bar, gry barowe
W33 - bar
Lobby Bar - bar
Tenisowa – bar
Trzecia Połowa - bar
Olimpijska -bar okołomeczowy
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz